Thuisonderwijs in groep 3

Door Jildau Schram

Na alle nieuwsberichten over een mogelijke lockdown van de scholen heb ik vrijdag 13 maart alle spullen van de kinderen al in hun eigen laatje gedaan met de kinderen samen. 'Stel je voor dat je maandag echt niet meer naar school mag...' Daar was ik de maandag daarop heel erg blij mee, want toen gingen de scholen dus echt dicht. Na een dag overleg met het team hoefde er alleen nog maar een afhaalmoment georganiseerd te worden. Buiten op het schoolplein op de picknicktafel stonden alle laatjes klaar om opgehaald te worden. En in een uur tijd hadden de kinderen hun schriften en werkboeken thuis.

Anders dan in de bovenbouw werken de kinderen in groep 3 in hun eigen schriften en werkboeken. Het werken in google classroom was nog niet bekend, maar met een beetje hulp hier en daar is het bij iedereen gelukt. In 'classroom' staat iedere dag het huiswerk klaar om gemaakt te worden. Het contactmoment met de groep is anders en het volgen van de kinderen is ook minimaal via de digitale weg. Zo kom je erachter dat er kinderen zijn die het schoolwerk wel maken maar hun eigen draai eraan geven, doordat ze toch de inlog niet hebben uitgevoerd en dus het huiswerk helemaal niet lezen. Of dat de inlog wel uitgevoerd is, maar de instellingen niet goed staan. Gevolg: het kind loopt vier weken voor, want het heeft de schriften gewoon al uitgewerkt. Of dat er een taalbarrière is waardoor een kind zomaar twee weken achter loopt. De kwetsbare kinderen komen na ongeveer vier weken wel degelijk in beeld.

We volgen de kinderen zo goed mogelijk

De kinderen kunnen thuis werken op de pc voor rekenen en taal. Ik kan dan zien wat ze doen en wie wat maakt of juist niet. Er wordt het meest geleerd uit de schriften en werkboeken. Het insturen van gemaakt werk hoeft echt niet elke dag. Een dictee dat gemaakt moet worden laten we insturen via email of via Parro. Dit gaat prima. En natuurlijk krijg je dan van verschillende kinderen ook andere foto's. Hoe er gewerkt wordt, wat voor uitvindingen ouders hebben voor hun eigen thuisonderwijs.

Natuurlijk zijn er kinderen die nu superhard gaan in hun ontwikkeling. Die kinderen hebben uitdaging nodig. Een van onze kinderen kreeg als opdracht om een boekpromotie te maken. Daarbij de richtlijnen en hulpvragen ook aangegeven. Wanneer je dan letterlijk een complete boekpromotie terugkrijgt, gefilmd door moeder, maakt mij trots en gedreven om door te gaan. Hoe ik ook hunker naar de 'normale' schoolsituatie.

Gemis

Het lesgeven op niveau dat we in de klas al deden, doen we nu ook nog zo veel mogelijk. Dit maakt dat we aan de voorbereiding van een schooldag best wat tijd kwijt zijn. We maken instructiefilmpjes voor de kinderen. De ene keer alleen het beeld van de leerkracht-assistent op het bord. De andere keer met een stukje beeld waar juf zelf op staat voor het afnemen van het dictee of het voorlezen van een verhaal. Vooral de taallessen bieden we in verschillende stukken via youtube- filmpjes aan. (Hoe versteld ikzelf sta van de drive om dat soort dingen nu ook onder de knie te krijgen; een filmpje op youtube zetten en kunnen gebruiken ook nog :-). Daarnaast ook de instructiefilmpjes nog voor de kinderen die op een ander niveau werken. Gelukkig is iedereen in Nederland in dezelfde situatie en kom je soms ook een filmpje tegen die je na het kijken zelf ook kan inzetten voor je eigen groep. Mooi is het om terug te krijgen in berichten van ouders dat wanneer hun kind jou ziet ze dan ook meteen goed op hun stoel gaan zitten en netter gaan schrijven. Of zelfs in tranen schieten, omdat ze juf zo missen. Dat is iets waar ik dan trots op kan zijn. Het gemis groeit. Ook van mijn kant. Zo laten wij de kinderen soms een dictee sturen via Parro of de email. Zo zie je de voortgang van een kind. De ouders zijn natuurlijk geïnstrueerd om eerst een foto te maken en daarna het dictee door te spreken met hun kind. De 'kwetsbare' kinderen, daar zoek je meer contact mee. Die bel je wat vaker, daar ga je bij langs om eens wat te brengen en sommige laat je drie keer per week naar school komen voor ondersteuning in het maken van het schoolwerk. Naast de kinderen die we opvangen van ouders met 'cruciale' banen.

Aandacht

Het inrichten van de 'meet-momenten' behoeft naar mijn idee nog wat aandacht in mijn geval. Tijdens de team-momenten die er twee keer per week zijn heb ik vragen gesteld wat de collega's doen tijdens deze momenten met de groep. Zo kom ik zelf weer een stapje verder en ga ik de komende week op een andere manier aan de slag tijdens dit 'meet-moment'.

image