VERHAAL VAN DE MAAND

Het gaat om het liedje

Dit verhaal is waar gebeurd. Het gaat over de zanger Stef Bos - die trouwens ook een prachtig lied over onze onderstroom maakte. Maar dat doet er hier niet toe.

Stef kwam zingen op een congres van Verus over kwetsbaarheid. Hulde voor het thema. Zo’n onderwerp kiezen getuigt van lef!

De presentatrice van de dag vroeg voorafgaand aan zijn optreden aan Stef wanneer hij zich kwetsbaar had gevoeld. Stef hoefde daar niet lang over na te denken.

“Ik herinner mij als de dag van gisteren dat ik voor het eerst moest optreden in Carré. Het was voor een goed doel en het zou live worden uitgezonden op televisie. Er zouden miljoenen mensen kijken. Een uur van tevoren werd ik overmand door zenuwen. Waarom had ik in vredesnaam ja gezegd tegen dit verzoek? Ik zat in de artiestenhal te wachten en was nog nooit zo nerveus geweest. Wat had ik mezelf aangedaan? Ik had het liefst van de aardbodem willen verdwijnen. Het had eerder zo mooi geleken. Na vanavond zou iedereen Stef Bos kennen. En ik werkte ook nog mee aan een goed doel. Maar nu zat ik daar naast dat toilet dat ik al tien keer van binnen had gezien en ik stierf bijna van de zenuwen. Toen kwam André van Duin langslopen.” “Je bent zeker zenuwachtig, Stef?” “Inderdaad, ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest.” “Ach Stef, concentreer je op het lied dat je gaat zingen en probeer dat zo goed mogelijk te doen. Het gaat niet om jou, het gaat om het liedje!”.


Stef vertelde dat die ene ontmoeting naast het toilet zijn carrière mede heeft bepaald. Bij ieder optreden denkt hij: Het gaat niet om mij, het gaat om het liedje, het gaat om je boodschap! En dan leerde hij ook nog dat André, die mensen die zoals hij hadden doorgestudeerd in die tijd een platvloerse humorist hoorden te vinden, als mens meer was dan zijn optredens.

Het gaat niet om mij, het gaat om het liedje! Die zin had zijn carrière blijvend richting gegeven.